EU Youth Conference

Tijdens het Welcome Diner twee weken geleden werd er mij een voorstel gedaan door iemand van het ESN: of ik wou deelnemen aan het EU Youth Conference. ESN had mij, samen met 3 andere Erasmussers, geselecteerd om onze CV en motivatie door te sturen naar de Kamer van Koophandel van Eskisehir. Uiteraard ontving ik deze kans met open armen! Kleine keerzijde van de medaille: mijn CV en motivatie werden morgenvroeg verwacht op het kantoor van de Kamer. Turken en deadlines, geen geslaagd huwelijk. Na het diner was er een groot feest gepland in de grootste club van Eskisehir dus 's morgens vroeg opstaan was niet echt een optie. Het dessert overslaan (toch geen grote fan van al die zoetigheid hier) en snel overhuis gaan was dat wél.

En zo kwam het dat ik twee weken later samen met Moises (mijn Spaanse comrade), Andrea (Italiaanse cassanova) en Justyna (gewoon Justyna) om de bus zat richting Antalya. De planning zag er als volgt uit:

Maandag: Transport naar Antalya, inchecken hotel, diner


Dinsdag: gastspreker (Turkse vertegenwoordiger voor de EU), koffie, vragenrondje, lunch, workshop,          presentatie, uitrusten (lees zwemmen & sauna in het hotel!), afsluitend diner met alle deelnemers


Woensdag: bezoek aan archeologisch museum van Antalya, sightseeing, trip huiswaarts

We verbleven in een 5-sterren hotel pal aan de kust. Het uitzicht vanuit mijn kamer was dan ook navenhand ... Dankzij de Europese Unie verbleven we als prinses aan de Costa Brava van Turkije!

Persoonlijk had ik meer verwacht van de conferentie. Blijkbaar had alleen mijn stad/universiteit Erasmussers opgenomen in hun delegatie. Dus de gastspreker deed zijn ding in het Turks en wij kregen een simultane vertaling in het Engels van een professionele tolk. Maar omdat de gastspreker over een microfoon beschikte en de tolk moest fluisteren was het niet echt aangenaam om 2u lang geconcentreerd te luisteren.

Al bij al had ik toch het merendeel van zijn speech verstaan, in ieder geval voldoende om een paar gerichte vragen te stellen na de koffie. De conferentie behandelde het al dan niet toetreden van Turkije tot de Europese Unie. Tijdens deze vragenronde werd al snel duidelijk dat het merendeel van mijn Turkse medestudenten niet echt van zins was veel vragen te stellen. Ik had twee vragen in petto: "Is Turkije wel klaar voor een volwaardige toetreding? Er zijn zoals u weet een paar basisvoorwaarden en een daarvan is bijvoorbeeld Mensenrechten. Ik heb gelezen dat dit nog steeds een hekel punt is in Turkije" en "Waarom niet verder werken op hetzelfde elan? Uiteindelijk zit het grootste voordeel voor Turkije en de Europese Unie toch in het economische aspect en de bestaande handelsovereenkomsten kunnen nog worden uitgebreid..."
De eerste vraag viel uiteraard niet in goede aarde. Turkije wordt niet graag beschuldigd van schending van de mensenrechten. De repliek luidde: "Ik heb jarenlang in Frankrijk gewoond en andere lidstaten van de Europese Unie bezocht en ik kan u vertellen dat ook huidige lidstaten nog steeds niet helemaal conform zijn met de mensenrechten. De EU gebruikt dit graag om kandidaten aan het lijntje te houden". Mijn tweede vraag werd beantwoord als volgt: "Of Turkije wordt volwaardig lid of het wordt geen lid! Een aparte regeling voor Turkije zag hij niet zitten omdat Turkije dan niet van alle voordelen kan genieten die andere lidstaten wel kunnen, terwijl de Europese Unie wél ongeveer alles heeft wat Turkije echt te bieden heeft momenteel".

Ik vat natuurlijk het hele gesprek kort samen. We verstonden elkaar en hij was blij dat ik deze vragen stelde. Het kwam er eigenlijk op neer dat deze Youth Conference als doel had te laten zien aan Turkse studenten dat  toetreding tot de EU een goed idee is. Het hotel, het eten, de conferentie: allemaal één grote advertentie voor de toetreding tot de EU... Tijdens de workshop werden we in groepjes ingedeeld. Een mengeling van Turkse studenten uit verschillende delen van het land en telkens een Erasmusser. Ieder groepje kreeg een vraag/stelling. Die werd dan uitgewerkt en later werden de 'resultaten' gepresenteerd aan de andere deelnemers. De stellingen gingen voornamelijk over de verschillende kijk naar verschillende onderwerpen zoals bijvoorbeeld de economie van Europa vs. die van Turkije, samenleving, cultuur, ...

de Erasmus delegatie met de grote meneer van de Europese Unie

Het interessantste deel aan heel de Youth Conference was eigenlijk het woordje Youth. Tijdens de workshop hadden we nog wat tijd over en had ik een aangenaam gesprek met de Turkse studenten over hoe zij kijken naar de toekomst, wat zij denken over Europa, over religie, over uitgaan, ... Ik raakte aan de praat met een gelovig meisje met hoofddoek. In Eskisehir lopen er niet veel meisjes rond met een hoofddoek en het zijn zeker niet de meisjes die met Erasmussers in contact komen... Ze was heel open en respectvol tegenover mijn kijk op de wereld en hoe ik in het leven sta. Totaal anders als zij maar als je doorheen de verschillen kijkt zijn we uiteraard allemaal gewoon jonge mensen. Ik kon het niet laten en ging de discussie aan over religie maar we vonden het allebei boeiend en leuk om elkaar te proberen te overtuigen van onze mening. We spraken ook over de toenemende Islamofobie in de Westerse wereld en aan wat dit allemaal kon liggen...

's Avonds aan het diner zaten we aan dezelfde tafel en iedereen genoot van de sfeer, eten, muziek, ... We waren blijkbaar terecht gekomen in een etablissement waar je kan genieten van een traditioneel Turks diner. Met live muziek, dansen tussen de verschillende gangen, ambiance, ...